PortAgora is sinds een jaar de nieuwe naam voor wat onder Tilburgers voorheen beter bekend stond als het ‘Oost Europa Centrum’. Het bekendste is misschien de Kringloopwinkel aan de Goirkestraat 133, herkenbaar aan een wit bord met handgeschilderd het logo van PortAgora,  langs de weg en een wapperende, Europese vlag. PortAgora is een bundeling van verschillende projecten in Tilburg die te maken hebben met Oosteuropa. De goederen-inzameling voor Polen, ontstaan in 1981, is daar een van. Daar is later de stedenband Tilburg – Lublin bijgekomen en twee jaar geleden de stichting Tilburg – Tuzla, in het noordoosten van Bosnië en Herzegovina.

Jan van Esch

Van directeur Jan van Esch krijg ik een rondleiding. Op de begane grond staan gebruikte banken, stoelen en kasten te wachten op een nieuwe eigenaar, op de eerste verdieping liggen speelgoed, klein huisraad en kleding voor het uitzoeken. Achterin is een nieuw stuk bij de winkel getrokken, dat eerst dienst deed als magazijn en er zijn kleinere ruimtes voor het sorteren van kleding en kleine spullen.

Jan van Esch: “Volgens het principe van de drie P’s (Planet, People, Profit) wordt hier niets weggegooid. Kleding die kapot is wordt naar een opkoper gebracht, die het laat recyclen. Ook hout en metaal worden gesorteerd en worden gekocht door bedrijven die dat weer als grondstof kunnen gebruiken. De opbrengst daarvan dient om onze kosten te dekken, net als de opbrengst van de verkoop van tweedehands spullen in de Kringloopwinkel.”

Terwijl we rondlopen schieten verschillende medewerkers hem aan. De een vertelt over de inrichting van het nieuwe stuk van de winkel en een ander is net binnengereden met een busje vol spullen en heeft hulp nodig om de zware metalen schuifdeur weer dicht te duwen. De hal waar de grote goederen worden opgeslagen is nog maar pas in gebruik en deed voorheen dienst als bouwhal voor carnavalswagens. Er ligt een complete inboedel voor een kinderdagverblijf op transport te wachten, gekregen van Kinderstad dat haar inrichting moest vervangen.

Jan: “PortAgora heeft een soort makelaarsfunctie, we verbinden projecten en ondernemers in Midden- en Oosteuropa met ondernemers hier. We weten dat een ondernemer in Polen graag een kinderopvang wil beginnen, zodat mensen met kinderen aan het werk kunnen. Dan krijgen wij een verzoek om te helpen. Kinderstad heeft juist haar inboedel vervangen, maar wil de oude inrichting niet zomaar weggooien. Wij leggen hier de verbinding.” Er liggen genoeg goederen om een vrachtwagen mee te vullen. Jan: “We sparen het op, zodat we niet halfleeg hoeven te rijden. Het transport is onze grootste kostenpost, want een zending kost rond de €10.000,-. We zouden enorm geholpen zijn met een eigen vrachtwagen en chauffeurs die vrijwillig willen rijden, zodat we alleen de brandstofkosten nog hebben.”

In het nog lege gedeelte van de opslaghal is plaats voor Repair Cafe en Solar Cafe

Achterin de grote hal is nog een flink aantal vierkante meters leeg. Jan: “Daar komen het Repair Cafe en het Solar Cafe in. Repair Cafe gaat kapotte spullen repareren, zodat we nog minder hoeven weg te doen. Solar Cafe gaat met mensen zonnepanelen maken.”

Jan van Esch is de enige betaalde, parttime werknemer, alle ruim 50 mensen die voor PortAgora werken zijn vrijwilligers, allen met zeer diverse achtergronden en in ieder geval 20 verschillende nationaliteiten. Jan: “Het is eigenlijk een groot integratie-project en iedereen mag meedoen. Veel mensen hebben een ‘rugzakje’, hebben veel meegemaakt en vinden het moeilijk om een plek te vinden in de samenleving. Hier krijgen zij die kans wel en het is zo mooi om mensen weer te zien opbloeien, doordat ze gewaardeerd worden.”

PortAgora is een non-profit organisatie. Het geld dat binnenkomt, wordt gebruikt voor projecten om de economische zelfstandigheid van mensen te verbeteren, zowel in Tilburg als in Midden- en Oosteuropa. Jan: “We zijn geen La Poubelle, maar we doen hetzelfde op humanitaire grondslag, politiek en levensovertuiging spelen geen rol. Van de gemeente komt nog een beetje subsidie, bedoeld als ondersteuning voor fondsenwerving in Brussel.”

De Kringloopwinkel van PortAgora is van maandag tot en met zaterdag open van 10.00 uur tot 16.00 uur.

Op het culturele vlak zijn er nieuwe ontwikkelingen. Om meer naar buiten te treden in de stad, gaat PortAgora samenwerken met het Huis van de Wereld en Mundial. Via het Huis van de Wereld zal PortAgora aanwezig zijn in de Bazouq, de wereldmarkt in de Koepelhal die op 10 juni voor het eerst georganiseerd gaat worden. PortAgora zal ook een bijdrage gaan leveren aan de Kashba, een evenement in Paradox dat maandelijks door het Huis van de Wereld wordt georganiseerd. Samen met het Wereldpodium heeft PortAgora al eerder debatavonden georganiseerd over arbeidsmigranten uit Oosteuropa.

Lees verder: http://tilburgers.nl/portagora-deur-naar-ontmoeting-en-markt/

 

Er is veel aan de hand in Tilburg op ecologisch gebied. Groen schijnt een toverwoord te zijn. Veel mensen hebben behoefte aan een nieuwe manier van samenleven, waarin duurzaamheid een grotere plaats inneemt.

In de nieuwe serie ‘Tilburg gaat eco – gesprekken met milieubewuste mensen’ gaat documentairemaker Martijn de Boer op zoek naar het verhaal achter de drang naar verandering. Wat beweegt deze Tilburgers en wat doen zij om hun doel te verwezenlijken?

In de pilot van ‘Tilburg gaat eco’ gaan we langs bij het Kleding Ruil Feest, een initiatief van Transition Towns en in Tilburg georganiseerd door Catharina de Bruin. Deelnemers aan dit tweemaandelijke evenement kunnen hun meegebrachte kleding gratis ruilen tegen andere.

Meer informatie vindt u op de website van Transition Town Tilburg en Catharina de Bruin.

Interviews met: Marjam Sussenbach (Ontwerpster/Textielkunstenares), Elke Bienert (klant), Catharina de Bruin (Initiatiefnemer Kleding Ruil Feest), Erzsi Spaninks (klant), Irma Lamers (klant), Barbara van der Wulp (klant), Roland Samuels (Repaircafe Tilburg), en Godelieve Engbersen (Nachtburgemeester Tilburg).

Film en stem: Martijn de Boer.

Voor de serie Tilburg gaat eco zoeken wij nog interessante onderwerpen. Doet u zelf ook iets duurzaams en wilt u daar eens over praten? Graag een mailtje naar Martijn@Tilburgers.nl

Na een succesvolle eerste editie van het Repair Café Tilburg in januari, zal de tweede aflevering worden gehouden op zaterdag 25 februari, wederom in het Huis van de Wereld. Vanaf 13:00 tot 17:00 is iedereen weer welkom met zijn kapotte spullen om samen met deskundige vrijwilligers te kijken hoe zoveel mogelijk dingen van de afvalberg gered kunnen worden. In januari wisten maar liefst 75 bezoekers het eerste Repair Café te vinden en werden tientallen voorwerpen gerepareerd.

Ook voor de komende editie is weer voldoende kennis, ervaring en materiaal aanwezig om weer samen aan de slag te gaan. Stichting Gered Gereedschap uit Loon op Zand heeft er voor gezorgd dat het beschikbare gereedschap is uitgebreid, zodat nog meer mensen geholpen kunnen worden.

Wie niets heeft om te repareren, is van harte welkom om mee te helpen bij een reparatie van iemand anders. Ook is er gratis een kopje koffie of thee en gelegenheid voor een gezellig praatje met een stadsgenoot. Inspiratie op doen aan de leestafel kan ook; er zijn boeken over repareren en klussen ter inzage. Repair Café gaat niet alleen om het repareren van spullen, maar ook mensen uit de stad samen te brengen en te verbinden.

Vrijwilligers zijn altijd welkom! Handige mensen die goed zijn met tassen, schoenen, leer en dergelijke zijn van harte welkom. Sieraden repareren? Graag! Elektriciens en technici heeft het Repair Café nooit teveel. Ook voor het inrichten van de zaal, koffie zetten, bezoekers ontvangen en wegwijs maken en opruimen zijn helpende handen welkom. Meer informatie is verkrijgbaar bij Roland Samuels, e-mail: repaircafetilburg [apestaartje] ziggo [punt] nl, of via Facebook: Repair Café Tilburg of via Twitter: @RepairCafe013.

Dat was een bijzonder optreden van studenten van Fontys! Graag zeg ik hen,
namens u, dank voor hun act, bewijs dat cultuur en Brabant synoniem zijn!
Dat hebben we de laatste dagen nog gezien, toen het provinciebestuur vele Brabanders, gewone
Brabanders, mocht ontmoeten tijdens de prachtige concerten in Tilburg, Helmond, Breda en in
Den Bosch.
Namens het provinciebestuur, de vorig jaar nieuw gekozen leden van Provinciale Staten, het ook
vernieuwde college van Gedeputeerde Staten, en onze Griffier, de Algemeen directeur, de
Directieraad en onze ambtelijke staf wens ik U allen een Gelukkig en Gezond 2012 toe.
Welkom dus, oud-Statenleden, leden van de colleges van B. en W. van onze gemeenten, welkom
waterschapsbestuurders, leden van de Eerste en Tweede Kamer der Staten Generaal, het
Europees parlement, ondernemers, vertegenwoordigers van alle organisaties die Brabant tot een
bijzondere provincie maken. Welkom ook aan de vertegenwoordigers van het leger, de
veiligheidsregio’s en de hulpdiensten. Welkom aan u allen. Wij waarderen het zeer dat U gehoor
heeft gegeven aan de uitnodiging op deze Nieuwjaarsontmoeting aanwezig te willen zijn.
Graag maak ik gebruik van het voorrecht U kort toe te spreken. Nadat ik heb gesproken is het
tijd voor het intussen gebruikelijke optreden van ons provinciekoor: Koorbusiness. Daarna is er
de presentatie van een bijzondere website. Dat zal gebeuren door onze gedeputeerde voor
Economie, Bert Pauli. Hij wordt daarbij geassisteerd door de nieuwe jeugdige “M-bassadors”
voor Brabantstad Culturele Hoofdstad, Benthe Koster, Maya Roeks, en Yvette Liebreks, die wij
vandaag trots aan U willen voorstellen.
Dat zijn drie jonge Brabanders die ons zullen gaan helpen om U duidelijk te maken waarom
Brabant zich met zoveel passie en inzet voorbereidt op het mogen leveren van de Culturele
Hoofdstad van Europa in het jaar 2018.
2018. Dat lijkt ver weg, maar de tijd gaat snel en wij zijn het in Brabant gewend om vooruit te
kijken. Om ons op de toekomst voor te bereiden. Omdat we weten dat we die hier zelf samen
zullen moeten maken.

Daarvoor hoeven wij geen andere provincies te annexeren: Brabant vliegt op eigen kracht! U
begrijpt inderdaad goed dat ik zodadelijk graag de gelegenheid neem om te reageren op de
nieuwjaarsrede van mijn collega in de provincie Zuid-Holland.
Want ik zei al: vooruitkijken is een belangrijke traditie in onze provincie.
Ik noem in dat verband graag mijn gewaardeerde voorganger Jan de Quaij. Hij gaf die traditie
na de Tweede Wereldoorlog invulling door te werken aan een al even ambitieus als omvattend
Welvaartsplan. U herkent achter mij intussen de U wellicht bekende cirkels die hij op de kaart
Read the rest of this entry »

De regen van vanmiddag leek even roet in het eten te gooien bij de feestelijke opening van de tweede buurtmoestuin in Tilburg. Gelukkig viel het allemaal reuze mee. De kersverse tuinders, hun begeleiders en een leger vrijwilligers hebben in de afgelopen maanden enorm veel werk verzet. Met resultaat! Een betegelde binnenplaats met een grasveldje werd gestript, omgeploegd en van vruchtbare grond voorzien.

Selda Turhan vertelt wat ze zoal gaat verbouwen: ‘Er staan nu al aardbeienplantjes in de grond. Later komen daar nog cherrytomaatjes, sperziebonen en zomerwortels bij. Ik heb thuis bijna geen ruimte om iets aan te planten, deze buurtmoestuin is voor mij ideaal. Op het ronde terras hier in het midden komt een tuinset te staan. De mensen die meedoen, krijgen allemaal een sleutel van de poort en de berging. Zo kunnen we altijd naar binnen en wordt de buurtmoestuin ook een belangrijke ontmoetingsplek.’

Tine van de Weijer plant een rozenstruik

Na de inloop met heerlijke Turkse en Nederlandse hapjes opent raadslid Tine van de Weijer (PvdA) het officiële gedeelte van de bijeenkomst. Gekleed in toepasselijk rood steekt ze initiatiefnemers een hart onder de riem. Zij wijst in haar toespraak op het belang van buurtmoestuinen voor de stad: ‘In deze tijden van crisis is het heel kostenbesparend om zelf je gewassen te verbouwen. Dit project draagt ook bij aan de ontwikkeling van een stukje stadscultuur. De presidentsvrouwen van de Verenigde Staten hadden dat al goed begrepen. In de jaren dertig van de vorige eeuw legde Eleanor Roosevelt al tuintjes aan. Michelle Obama deed in 2009 hetzelfde. Met behulp van twintig kinderen heeft zij in de tuinen van het Witte Huis een moestuin aangelegd. Jullie zijn eigenlijk de Tilburgse Eleanors en Michelles, ik wil jullie dan ook veel succes wensen.’  De dames krijgen door het raadslid een rozenstruik van de PvdA en een starterspakket van Groenrijk aangeboden.

Lise Alix neemt afscheid

Lise Alix krijgt nog een eervolle vermelding. Zij heeft het project gecoördineerd en gaat nu haar studie aan de Wageningen Universiteit afronden. Deze opening is voor haar tegelijkertijd een afscheid, vandaar dat zij nog extra in de bloemetjes wordt gezet. Lise laat Tilburg niet met lege handen achter: ‘Ik heb de hele werkwijze op papier gezet. Als iemand een buurtmoestuin wil gaan opzetten, is het volledige draaiboek hier te downloaden en op de websites van de Brabantse Milieufederatie en de Gemeente Tilburg.’

John Vermeer (Brabantse Milieufederatie) en Frank van Tongeren (gebiedsmanager bij De Twern) werpen nog kort een licht op deze groene zaak. Eigen gewassen verbouwen is sowieso beter voor het milieu. Deze tweede buurtmoestuin in Tilburg -de eerste is te vinden in Tilburg-Noord-  is opgezet zonder gemeentelijke subsidie en grote sponsorgelden. De vrijwillige inzet van alle betrokkenen wordt dan ook nog extra geprezen.

Na het officiële gedeelte wordt het tijd voor wat ontspanning. De kinderen van de kersverse tuinders luisteren ademloos naar een milieu-rap van Arjan de Vries. Ook staan er circusactiviteiten en spelletjes op het programma. Intussen wordt er nog volop nagekletst. Dat is immers een andere doelstelling van de buurtmoestuin: elkaar kennis doorgeven en elkaar ontmoeten. Op een steenworp afstand van je eigen huis, mooier kan het haast niet.

Als ik naar huis wil gaan, loopt een klein meisje met prachtige schoenen over de pas aangelegde paden. Helaas krijg ik haar niet meer vastgelegd op de gevoelige plaat, maar ik ben van plan om nog vaker terug te komen in Buurthuis De Spil. Hopelijk zie ik haar dan nog eens tuinieren… met haar gouden hakken in het zand.

Transition Town Tilburg is een actieve organisatie in Tilburg, die zich bezig houdt met duurzaamheid op een zeer praktische manier. Niet door eindeloos te praten, maar vooral door het organiseren van activiteiten. Tijd om eens met de initiatiefneemsters te praten.

In Café ‘de Plaats’ zijn Godelieve Engbersen – initiatiefneemster van Transition Town Tilburg-, Annemarie Kersbergen, Roland Samuels -inspirator van ‘Repair Café’ en PC-deskundige-, Edward van Egmond – Transition Town Rotterdam en Eco-dorp Brabant – en Catharina de Bruin, die betrokken is bij verschillende werkgroepen van Transition Town Tilburg, bij elkaar gekomen. Ze treffen elkaar regelmatig om bij te praten over de activiteiten en ontwikkelingen die gaande zijn bij Transition Town in Tilburg. En dat zijn er nogal wat: ‘Goei eten’, buurtmoestuinen, samen eten koken, filmavonden, kleding ruilen,  Repair Café’s; allemaal ideeën om de sociale cohesie in de stad te bevorderen en duurzaamheid in de praktijk te brengen.

Het handboek van de Transition Towns beweging

Godelieve: “Ik ben in 1995 al begonnen met initiatieven omdat ik vond dat er teveel werd geconsumeerd en er een te grote hang naar materialisme was. Met Transition Town willen we vooral draagvlak creeëren, mensen bewust maken dat we ons leven anders moeten gaan inrichten, als we straks geen olie en benzine meer hebben.”

Catharina over het uiteindelijke doel van Transition Town: ” We willen naar een wereld die groen, gezond en sociaal is, en naar een ontwikkeling van een duurzame levensstijl. Dat kunnen we doen met een ‘hartsoefening’ dat al begint met het aangaan van de dialoog en aandacht aan elkaar te schenken.”

Annemarie: “Meer aandacht in de wijk, buurtgevoel, daar begint dan ook het geluksgevoel, samen een moestuin opzetten, samen spullen repareren, kleding ruilen, samen een diner maken, samen eten, samen muziek maken, dat raakt zo’n beetje de kern van Transition Town.”

Godelieve: “Ik zie TT dan ook als een brug om mijn wereld te verduurzamen, omdat ik dat belangrijk vind, consuminderen, minder hang naar ‘spullen’ maar naar ‘mensen’.

Roland: “Ik ben enthousiast geworden voor het idee van repair-café doordat het mensen samenbrengt, het uiteindelijke doel van reparatie is daarbij niet eens meer belangrijk. Bovendien voorkom je zo dat spullen onnodig weggegooid worden” Tijdens een Repair Café kan iedereen met kapotte spullen langskomen om die met hulp van vakmensen te repareren, onder het genot van een drankje en een praatje.

Wat is het verschil met de occupy-beweging is de vraag die dan rijst. Godelieve: “We hebben best veel raakvlakken, ik zie ze zaterdag om de contacten wat meer aan te halen”, Edward vult aan: “De occupy-beweging is op Wall street begonnen als een ‘protest-beweging’ tegen het financiële systeem, Transition Town volgt het handboek van Rob Hopkins en weet waar het doel ligt: een duurzame wereld, met veel activiteiten op lokaal gebied. De Occupybeweging weet nog niet waar ze naar toe willen.”

Godelieve besluit: “Het grote voordeel van Transition Town is dat het a-politiek is, we zijn niet links of rechts, ‘act local, think global’ is belangrijk, het creeëren van solidariteit.”

In de zesde aflevering van een reeks gastopinies over de toekomst werd onder het thema ‘duurzame stad’ dit stuk geplaatst in Brabants Dagblad d.d. 9 juli 2011 met als subtitel: ‘positieve aandacht voor lichamelijk, geestelijk en sociaal welbevinden is in 2040 vanzelfsprekende leidraad geworden’.

Tilburg in 2040. Wat stel ik me daarbij voor? Ik zie dan een stad voor me met minder lawaai en veel meer groen. Rustiger, vriendelijker ook. Ik ruik de verse geuren vanuit de stadsboerderijen en buurtmoestuinen, waar Tilburgers samen voedsel verbouwen en elkaar ontmoeten. Ik zie mensen in winkels van plaatselijke middenstanders afrekenen met Kruikjes, de lokale munt die producenten en consumenten uit de regio samenbindt.

In 2040 zorgt de Tilburgse School voor Gezondheid in de Spoorzone ervoor dat minder Tilburgers ziek worden. Het St. Elisabeth Ziekenhuis en het Tweesteden Ziekenhuis zetten ook in op preventie. Positieve aandacht voor lichamelijk, geestelijk en sociaal welbevinden is de vanzelfsprekende leidraad geworden. Tilburgse ouderen doen daardoor weer volop mee. Het is maar een greep uit de vele veranderingen die in 2040 hun beslag hebben gekregen.
Hoe heeft dat zo kunnen ontstaan? De omslag zette begin deze eeuw in. De voedselcrises, olierampen en bosbranden zetten de mensen aan het denken. Transparantie en korte ketens werden het motto. De Keuringsdienst van Waarden keek in de keuken van megaboerderijen en voedselfabrieken. Kleine initiatieven lieten zien hoe eerlijk en heerlijk prima rendabel kunnen samengaan. Brabant had daarin een voorsprong, omdat zij van oudsher bekend stond om ‘het maken van iets uit niets’.
Omdat Tilburgers hadden geleerd van de vele mismatches ontstond er uiteindelijk een sterk fundament van samenwerking en ging in Tilburg in 2011 één van de vele burgerinitiatieven van start.


Goei Eete startte in het najaar en het lukte ze om consumenten rechtstreeks te verbinden met lokale duurzame voedselproducenten. Het unieke van dit project was dat het niet draaide om ‘hoe krijg ik mijn bio-product bij de mensen op het bord?’ (market push). Goei Eete ging daarentegen uit van de benadering ‘waar zijn de bewuste consumenten die voedsel uit eigen streek willen, en hoe kunnen we die efficiënt bedienen?’ (market pull).
Namen in 2011 nog zo’n 160 consumenten en 15 boeren deel aan deze lokale voedselketen, in het jaar daarop waren dat 500 consumenten, 30 bedrijven en instellingen, waaronder Interpolis en zorggroep De Wever die hun medewerkers gelegenheid gaven om mee te doen. De bezorgservice sloeg aan en de afhaalpunten werden een vertrouwd gezicht in de stad. Cliënten van zorggroep Amarant en buurtbewoners werkten eensgezind samen in de logistieke keten van Goei Eete. Vele andere initiatieven rondom voedsel volgden.

Toegegeven, bovenstaande is nog een beetje toekomstmuziek. Maar de ruwe versie van de partituur is nu al geschreven, en er wordt druk gerepeteerd. Goei Eete bestaat namelijk echt. Na de zomer gaat de webshop live en worden de eerste afhaalpunten geopend. De principes? Reguliere lokale producten uit een straal van 20 km. Biologische producten uit een straal van 40 km (omdat niet alle biologische producten om de hoek te verkrijgen zijn). Er is een aanbod van groente, vlees, zuivel en fruit en doordat de bedrijfsvoering eenvoudig is kunnen de prijzen de concurrentie met de supermarkten prima aan. Daarnaast is er via het doordachte concept van Goei Eete rekening gehouden met een samenleving in transitie.

‘Transitie’ is het buzzword in duurzaamheidskringen, en steeds meer ook in de wereld van onderzoek en beleid. We ontkomen er niet aan: we gaan van een economie gebaseerd op het gebruik van goedkope olie naar een wereld… waar we ons maar met moeite een voorstelling van kunnen maken. Een ding wordt echter steeds duidelijker: ‘business as usual’ is definitief voorbij.
Gelukkig ontstaan er steeds meer kleinschalige initiatieven rond nieuwe energie, recycling, urban farming en het gebruik van natuurlijke grondstoffen. Naast ondernemers zijn meer burgers actief dan je denkt die de omslag maken naar een duurzamere samenleving. Vaak gebeurt dit intuïtief: groente in de achtertuin en buurtmoestuinen zijn in opkomst. Een recente en bemoedigende ontwikkeling is dat nieuwe initiatieven meer en meer plaatsvinden vanuit een gedeelde toekomstvisie en methode, zoals die van Transition Towns. Als burgers de weg weten kan deze ontwikkeling verder doorzetten.

Het zou mooi zijn voor de Tilburgse samenleving en de uitstraling van de stad, wanneer de gemeente Tilburg burgerinitiatieven (nog) meer gaat omarmen. Simpelweg omdat overheid, burgers en ondernemers elkaar nodig hebben om een toekomstbestendig Tilburg te bouwen waar we met elkaar trots op kunnen zijn. Gebruik de ontwikkeling van de Spoorzone als een bestuurlijk en maatschappelijk experiment om van onderop, door nieuwe vormen van participatie, een heldere breed gedragen visie voor de stad (en ommeland) te laten ontstaan. Dan ontstaat al doende een krachtig levend netwerk om die visie in actie en resultaten om te zetten.
Tilburg zal pas relatief laat een krimpgemeente worden, dus de duurzaamheidsuitdaging zal hier des te groter zijn. Reden te meer om de spontaniteit, creativiteit en saamhorigheid van oude en nieuwe Tilburgers en ondernemers alle steun en ruim baan te geven. Sociale Innovatie dus. Maar dan menens.

Irma Lamers (ABC communicatie) bedenkt duurzame concepten en is mede-initiator van Goei Eete