Na een succesvolle eerste editie van het Repair Café Tilburg in januari, zal de tweede aflevering worden gehouden op zaterdag 25 februari, wederom in het Huis van de Wereld. Vanaf 13:00 tot 17:00 is iedereen weer welkom met zijn kapotte spullen om samen met deskundige vrijwilligers te kijken hoe zoveel mogelijk dingen van de afvalberg gered kunnen worden. In januari wisten maar liefst 75 bezoekers het eerste Repair Café te vinden en werden tientallen voorwerpen gerepareerd.

Ook voor de komende editie is weer voldoende kennis, ervaring en materiaal aanwezig om weer samen aan de slag te gaan. Stichting Gered Gereedschap uit Loon op Zand heeft er voor gezorgd dat het beschikbare gereedschap is uitgebreid, zodat nog meer mensen geholpen kunnen worden.

Wie niets heeft om te repareren, is van harte welkom om mee te helpen bij een reparatie van iemand anders. Ook is er gratis een kopje koffie of thee en gelegenheid voor een gezellig praatje met een stadsgenoot. Inspiratie op doen aan de leestafel kan ook; er zijn boeken over repareren en klussen ter inzage. Repair Café gaat niet alleen om het repareren van spullen, maar ook mensen uit de stad samen te brengen en te verbinden.

Vrijwilligers zijn altijd welkom! Handige mensen die goed zijn met tassen, schoenen, leer en dergelijke zijn van harte welkom. Sieraden repareren? Graag! Elektriciens en technici heeft het Repair Café nooit teveel. Ook voor het inrichten van de zaal, koffie zetten, bezoekers ontvangen en wegwijs maken en opruimen zijn helpende handen welkom. Meer informatie is verkrijgbaar bij Roland Samuels, e-mail: repaircafetilburg [apestaartje] ziggo [punt] nl, of via Facebook: Repair Café Tilburg of via Twitter: @RepairCafe013.

Landelijke Genoegdag 2010

Landelijke Genoegdag 2010

De derde landelijke Genoegdag wordt weer gehouden in Tilburg. Op 20 maart 2011 is het Klasse Theater (de voormalige Zaal 16) aan het Carré weer het toneel van deze bewustwordings-dag. Er komt een keur aan sprekers die zich met de thema’s consuminderen, bewust consumeren en Transition Towns  gaan bezighouden.

Als eerste spreekt Paul Hendriksen, initiator van de Transition Town beweging in Nederland. Ook onderzoekster en publiciste Jeanine Schreurs zal een lezing geven.  Annemiek van Deursen van het consuminderhuis ‘Ons Genoeg’ dat zij heeft opgezet in Landgraaf, gaat praten over moestuinieren. De dag zal worden afgesloten met een optreden van ‘low impactman’ Steven Vromman, die al een paar jaar volledig op ecologische voet leeft en daarvan op humoristische wijze verslag doet. Hij heeft samen met saxofonist Flor een eco-komedie opgezet. Steven Vromman reageert spontaan op de uitnodiging: “We zien het helemaal zitten en zullen voor een bijzondere show zorgen, ik kijk er naar uit.”

In het Klasse Theater is ook een informatiemarkt ingericht met onder andere RepairCafé, Uitgeverij Magazine Genoeg, Ecologische Voetafdruk, Transition Town en Goei Eete.

Een dagkaart kost  €7,50, en met het boekenweekgeschenk kan er gratis met de trein gereist worden. Voor veel meer informatie kunt u terecht op de weblog van Godelieve Engbersen.

Opstelling van de Mensenzoo

Nederland bestaat uit veel verschillende soorten groepen mensen. Men voelt toenemende spanning tussen deze verschillende soorten mensen. Een heel duidelijk voorbeeld hiervan is de spanning die naar voren komt in de discussie over integratie, vooral als het gaat om moslims. Toch zijn deze spanningen meestal niet gebaseerd op persoonlijke ervaringen, in het dagelijkse leven is er juist weinig contact tussen bepaalde groepen.

Door dit beperkte contact ontstaat er weinig wederzijds begrip en kunnen er vooroordelen ontstaan. Vooroordelen  zijn niet op feiten gebaseerd, maar vaak op een stereotype beeld, zoals moslims zijn terroristen, psychiatrische patiënten zijn onvoorspelbaar en onbekwaam, jongeren zijn lui en niet betrokken bij de maatschappij, etc.

Het is moeilijk boven je vooroordelen te staan. Vooroordelen zijn hardnekkig en als een bepaalde groep eenmaal een etiketje heeft, dan is het moeilijk dit te veranderen. Eigenlijk denken we allemaal in hokjes.

Een juiste manier om hier tegen in te gaan is kennis en dialoog. Samenleven moet je leren.  Als je mensen of een groep mensen beter leert kennen dan merk je vaak dat het beeld wat je had anders is dan de werkelijkheid. Om samenleven te leren, bestaan er diverse mogelijkheden om beeldvorming te veranderen. Het hebben of maken van contact (de ontmoeting en het verhaal) is een middel wat ingezet kan worden.

We willen in samenwerking met andere  maatschappelijke organisaties mensen in contact brengen. En dat op een bijzondere wijze, namelijk door hen een bezoek te laten brengen aan de MensenZoo

MensenZoo is een soort dierentuin van mensen. Dierentuinen bestaan al heel lang en bijna iedereen is er wel eens geweest. Het grote verschil tussen MensenZoo en een dierentuin is dat het bij MensenZoo om mensen gaat, waarbij mensen letterlijk en figuurlijk in een hokje zitten. De mensen in de hokjes spelen geen rol, maar zijn geheel zichzelf. Door contact tussen de mensen in het hokje met het publiek zullen de hokjes vanzelf hun betekenis verliezen en zullen mensen met mensen praten en ontstaat ruimte vooroordelen te veranderen.

Het doel van ‘Mensenzoo  is om als  spiegel van de samenleving te dienen door deze te tonen als een dierentuin vol mensensoorten, verdeeld in hokjes. Denk aan soorten als (hang) jongeren, studenten, moslims en politici . Met deze prikkelende opstelling willen we de bewustwording van de hokjesgeest vergroten, het contact tussen verschillende mensen/groepen stimuleren en mensen zo laten nadenken over vooroordelen.

Het effect wat we willen bereiken  is dat de bezoekers de tentoonstelling uitkomen met een positief gevoel. Ze zijn op een ludieke manier geraakt door deze spiegel van de samenleving. Ze zijn zich bewust van het denken in hokjes, zien dat de stereotype beelden niet altijd kloppen en hebben de dialoog met een ander ‘mensensoort’ als verrijkend ervaren. Het opent als het ware de ogen, en daardoor is de kans gestegen om in ‘dialoog’ met elkaar te geraken.

Steeds meer instellingen binnen de zorg gaan de “noodzaak” tot samenwerken inzien. En dat is ook hard nodig. Hier een verhaal van de gehandicaptenzorg.

graficHandreiking Onbeperkt in kleur: Netwerken en samenwerking

NETWERKEN EN SAMENWERKING

“Per jaar bieden we vijf stageplekken waarbij allochtone stagiaires van het plaatselijke ROC uitgebreid kennis kunnen maken met de sector, de doelgroep én met onze organisatie. Op school geven onze medewerkers in een apart klasje praktijkonderwijs. Twee meiden zijn vorig jaar na hun stage bij ons aan de slag gegaan en werken hier nu nog steeds.”

De afgelopen jaren is zowel binnen als buiten de gehandicaptensector op verschillende plekken ervaring opgedaan met intercultureel HRM en door het hele land werden diverse succesvolle initiatieven ontwikkeld. De ene branche is wat sneller in het invoeren van intercultureel HRM-beleid, dan de ander. Ook binnen een instelling lopen sommige afdelingen voor op anderen, of zijn er voortrekkers. Door ervaring en kennis uit te wisselen met HRM-ers en professionals bij andere organisaties die ervaring hebben met intercultureel werken, hoeft het wiel niet telkens opnieuw uitgevonden te worden. Door te praten met collega’s die op verschillende niveaus bezig zijn met het onderwerp worden succesfactoren en valkuilen zichtbaar en leer je van elkaar.

800-DoevitrineDe eerste doevitrine is in elkaar gezet, bij het re-integratiebedrijf tROM die gevestigd is bij de NS werkplaats op het terrein van de NS. De vrucht van 7 maanden voorbereiding nadert nu zijn voltooing. Hier op de foto ziet u Charles Waagenaar (Stuurgroep Doevitrine en voorzitter Arty Shocking) waar hij uitleg geeft aan Frans van de Klunder van tROM en Jacques van de Ven van Klosterman,  die de verlichting voor de rekening neemt.   Deze week worden de eerste 7 vitirine’s gebouwd.

Hier meer uitleg over de Sociale cohesie en  Doevitrine en de stuurgroep.

Consuminderen geeft mensen grip op leven terug

600artisjokDrie jaar geleden startte Annemiek van Deursen met haar consuminderkringen. De Landgraafse leert de groepsleden hoe zij met het(tijdelijke)  weinige geld dat men heeft, toch een zinvol  en duurzaam  leven kan leiden.  Onlangs werd het Consuminderhuis ‘Ons Genoeg’  aan de Wilhelminastraat 25 geopend.

Annemiek van Deursen vertelt op een prettige vlotte manier over consuminderen. “Ik ben geboren in Heusden, vlakbij Den Bosch. Ik groeide op in een groot gezin en we hadden het niet breed. Ik denk dat daar mijn interesse voor het consuminderen is ontstaan. Ik behoor zelf tot de minima en heb wat het stuklopen van relaties betreft  het nodige meegemaakt. Je kunt me gerust een ervaringsdeskundige noemen”.

planète terre écologieAnnemiek wilde mensen die door omstandigheden krap bij kas zitten een manier aanbieden om weer grip op hun leven te krijgen. “Ik was op zoek naar personen die ik zou kunnen helpen maar wist niet hoe ik ze te bereiken.  Dat gebeurde wel toen ik als buddy  fungeerde voor mensen die in de schuldhulpsanering zaten te Landgraaf. We hebben eveneens kringleden die uit overtuiging consuminderen”.  Een consuminderkring  bestaat uit acht a tien personen die in het beginstadium om de twee weken bij elkaar komen. “Een avond duurt drie uur.  De beginners zijn erg nerveus en soms totaal lamgeslagen door de druk van hun schuldeisers. Daarom besteden we veel aandacht aan het opschonen van de administratie en het budgetteren. Men weet soms niet eens de hoogte van de energierekening.

koopkracht_romeinen_1Buiten  de ’zware’ onderwerpen  geven wij  echter ook praktijklessen in kleding verstellen, herfst- en kerststukjes maken of het maken van een cadeautje voor weinig geld.  Overzicht geeft kringleden grip op de financiën en uiteindelijk de grip over het eigen leven terug”, verklaart de 58-jarige Annemiek.  Onlangs werd het Consuminderhuis ‘Ons Genoeg’  officieel geopend en Annemiek genoot toen de ‘hoge’ heren en dames zich mengden onder haar cursisten.  Het Consuminderhuis, ter beschikking gesteld door de Hestia Groep, ademt rust en knusheid uit. Bij binnenkomst ziet de bezoeker prachtige tafels en stoelen, elektrische apparatuur, speelgoed, een goed gevulde boekenkast, klokken en glaswerk.  Overal staan huisgemaakte producten zoals jam en kruidenazijn.

De bijgevoegde receptenbriefjes zijn erg handig en Annemiek hanteert daarmee de stelling ‘zelfmade is goedkoop’. Op de gang staan modieuze damestassen en grote reiskoffers .  In aparte kamers op de eerste verdieping zijn kleren en schoenen voor baby’s, jeugd en volwassenen netjes en overzichtelijk geplaatst. Kringleden mogen alles wat zij nodig hebben gratis meenemen en geven, indien nodig,  daarvoor hulp  aan het huis terug.  Het principe ‘voor wat, hoort wat’ werkt volgens Annemiek. “Een groep heft zich na verloop van tijd vanzelf op. Marion Achatz, lid van kring één, is algemeen coördinatrice en verantwoordelijk voor de planning en het opvullen van onze vacatures. Ieder van ons heeft een eigen genoegpunt. Sommige mensen trekken  voor het slapen gaan alle stekkers uit, anderen niet. Sommige mensen gaan met de fiets op vakantie, anderen nemen het vliegtuig. Iedereen bepaalt zijn eigen grens; het genoegpunt”.

Aankomende donderdag 5 November 2009 is de landelijke dag van de dialoog, en Tilburg heeft sinds kort een eigen organisatie daarvan, dus vindt dan ook de Tilburgse dag van de dialoog plaats.

Arty Shocking doet hieraan mee, omdat we het van het grootste belang vinden dat zoveel mogelijk mensen met elkaar in gesprek zijn.  Omdat we zoveel van elkaar kunnen leren, als we daarvoor open staan.  En je leert zo veel nieuwe mensen kennen, die óók de dialoog willen aangaan.

“De ongeveer 45 dialoogtafels verspreid door de stad worden begeleid door getrainde gespreksleiders die ernaar streven om alle deelnemers de kans te geven om hun ervaringen te delen. Vanuit deze ervaringen wordt met elkaar aan tafel onderzocht waarvan we dromen in Tilburg en hoe we gezamenlijk deze droom kunnen verwezenlijken.

Het thema tijdens de eerste Dag van de Dialoog in Tilburg is:

Gaan voor elkaar!

Ik doe het … jij ook?”


Godelieve Engbersen

Godelieve Engbersen

Irma Lamers

Irma Lamers

Arty Shocking praat met Irma Lamers en Godelieve Engbersen van Transition Towns Tilburg bij het opzetten van de lokale werkgroep in Tilburg en het aandragen van activiteiten die kunnen leiden tot verwezelijking van de doelstellingen die Transition Towns heeft.

Het is vooral de volgende zinssnede die de volledige steun verdient:

In de eerste fase, waarin we nu (september 2009) zitten, werkt ieder TT-initiatief met behulp van de 12 Stappen toe naar het opstellen van een lokaal Minder Energie Plan. Dat is geen droog ambtelijk beleidsstuk, maar een aanlokkelijke beschrijving van een samenleving zoals iedereen daar wel eens van droomt. Een wereld waarin mensen uit straten, buurten en wijken elkaar weer kennen. Waarin je weer weet waar je eten vandaan komt (uit je eigen buurtmoestuin, de buurtwinkel en de boer 3 kilometer verderop).

Een samenleving waarin aan het woord gemeenschapszin geen benauwende spruitjeslucht hangt, maar waarin je je gekend en gewaardeerd voelt om wie en wat je bent. Waarin onze huidige stress- en prestatiemaatschappij nog slechts een vervelende herinnering is. En natuurlijk een wereld waarin een leven met structureel minder energieverbruik en bijbehorende vervuiling een stillere, groenere en schonere leefomgeving oplevert.

Het is vooral deze wereld die betere leefomgeving vormt voor mensen die het toch al moeilijk hebben.

Afgelopen woensdag, 21 oktober 2009 zijn we in vergadering met meer belangstellenden voor Transition Town bij elkaar gekomen om onze standpunten en doelstellingen te verduidelijken.  Het is duidelijk dat we streven naar meer samenwerking.  (later meer)